Dalende trend in ICT detachering

Uit meerdere nieuwsberichten blijkt dat de markt voor ICT detachering een neerwaartse beweging maakt. De politie wil na een periode van exhorbitante uitgaven aan inhuur de detachering beperken. Binnen de overheid wordt gewaarschuwd voor ongebreidelde inhuur van externen en men maant om beperking. Ook bij commerciële bedrijven wordt forst gesneden in externe krachten. Van de externen die wel worden ingehuurd wordt lager tarief gevraagd en dan gaat het niet altijd om een paar procent, maar soms om halvering of zelfs tot een nul tarief. Voor een senior ontwikkelaar worden regelmatig maximumtarieven gesteld van 40 of 50 euro per uur. Een jaar geleden was dat rond de 80 tot 90 euro.

Het indammen van inhuur en drastisch verlagen van tarieven heeft gevolgen. De markt zal zich aanpassen aan deze verandering in de vraag. Een kort overzicht van wat dit op korte termijn kan betekenen, ervan uitgaande dat er geen structurele verandering komt in de vraag:

Lagere tarieven

Wat ik nog niet kan bedenken is, wat voor effecten heeft dit op langere termijn? Wat gebeurt er als de vraag weer aantrekt? Is er dan voldoende interne capaciteit opgebouwd om de nieuwe projecten te bemannen? Of zal er opnieuw een beroep worden gedaan op externen en begint het liedje weer van voor af aan? Graag hoor ik wat jij hiervan denkt.

Advertisements
Dalende trend in ICT detachering

7 thoughts on “Dalende trend in ICT detachering

  1. Barend Garvelink says:

    Een van de dingen die bij me opkomt is om te kijken naar andere gespecialiseerde (HBO/WO) staffuncties, bijvoorbeeld die van bedrijfsjurist. Ik weet niet wat de gangbare tarieven zijn, dus ik kan de vergelijking niet helemaal rond krijgen. Wat me wel opvalt:

    – Het is een functie die veelal intern wordt vervuld en waarin gespecialiseerde detacheringsbureau´s de pieken opvangen. Dat is dus vergelijkbaar met de ICT.

    – Er wordt een specifieke vooropleiding gevraagd, namelijk HBO/WO rechten. Dit in schril contrast met de huidige ICT waarbinnen er, zeker als je eenmaal door de voordeur bent, in mijn ervaring maar weinig oog is voor de relevantie van je vooropleiding.

    – Er is naast de normale bedrijfsjuridische afdelingen plaats voor gespecialiseerde advocatenkantoren met tarieven waarbij die van de “oude” ICT verbleken. Deze kantoren zijn in staat het echte toptalent uit de arbeidsmarkt af te romen en laten iemand vrij hard vallen als die niet meer meekomt (“up or out”), voor de persoon in kwestie is het doorgaans geen probleem om in rustiger vaarwater een nieuwe baan te vinden.

    Een mogelijk scenario is dat er in de ICT nu het nieuwe er wel van af is een vergelijkbare situatie ontstaat, dat wil zeggen, een groter onderscheid tussen de mensen die het alledaagse werk doen en de mensen die de huzarenstukjes leveren.

  2. Mary says:

    Nou Machiel, je stelt een bijzonder goede vraag waar zomaar niet een passend antwoord op is. Dat klinkt misschien flauw maar is niet zo bedoeld want volgens mij kun je er namelijk vanuit verschillende perspectieven naar kijken.

    Economisch perspectief: In de economie kennen we golfbewegingen die de suggestie wekken dat na deze opschudperiode weer een opleving komt en alles weer op een nieuwe-oude voet verder gaat. Maar niets blijft echt hetzelfde. Ook nog: de idee dat deze periode slecht zou zijn en een opleving zoals geschetst een goede, is al een hele rare.
    Outsourcing, offshoring, nearshoring. Het vraagstuk uitbesteden (op welke manier dan ook) en zelf doen staan als een soort van communicerende vaten tegenover elkaar. Outsourcing en offshoring lijken wel aantrekkelijk maar je ziet een beweging richting (maar dat kan ook wel eens een golfbeweging zijn) dat uitbesteden uit is. Enfin, dat beschreef je eigenlijk al maar dat is maar één aspect van dit vraagstuk.

    Uit financieel perspectief: De bijziende blikken van veel managers spelen een grote rol. Rigoureuze schrap- en parkeersessie worden toegepast op projecten en andere verbetertrajecten vanwege het gebrek aan budget. Dit zijn financieel/economische rekensommetjes waar de (toekomstige) waardetoevoeging (en kwaliteit) helaas bij ondergesneeuwd raakt. Prioriteren op (iets) langer(e) termijn is vakmanschap en waar je niet één-dimensionaal naar kunt kijken.

    Uit dienstverleningsperspectief:
    Bedrijven en instellingen voelen zich de laatste jaren flink het mes aan de keel gezet door de uurtje-factuurtje bedrijven, wat detacheerders in de basis gewoon zijn. Tegen ‘mans’hoge tarieven moesten o.a. ontwikkelaars ingehuurd worden omdat de kennis bij de bedrijven en instellingen ontbrak. Ik heb het genoegen mogen smaken karrenvrachten met ICTérs bij een bedrijf te zien binnenwandelen waarvan slechts een enkeling het benodigde niveau had en de rest hun ontbrekende kennis in de tijd en op de kosten van de klant bijspijkerden. Volgens mij heet dat “Shirking”

    Kennis(management)perspectief:
    Detacheerders, hebben hun kennis in separate practices, afdelingen, divisie onderverdeeld en hebben daarom een soort monocultuurtjes onderhouden. Bedrijven en instellingen (de klanten) hebben problemen die een interdisciplinaire aanpak vragen. Wil een detacheerder dit bij een klant brengen dan moet een kruiwagen vol met expertises ingehuurd worden die bij mensen in het hoofd zit, die niet gewend zijn met elkaar te schakelen, of soms erger nog, wedstrijdjes doen wie het verst kan plassen. Dan wil je als bedrijf of instelling toch maar weer zelf die kennis in huis hebben.

    Uit risicomanagement perspectief:
    Nog steeds zetten we juristen op het samenstellen van dichtgetimmerde contracten zodat alle risico’s die met uitbesteding en inhuren kunnen worden voorkomen. Dit blijkt zo contraproductief te zijn. Bij onderhandelingen moeten namelijk beide partijen iets inleveren. Als partijen een strategische alliantie hebben of beter nog; samenwerking in vertrouwen dan worden de coördinatiekosten lager, meetkosten onnodig, de verwijt en verdedigsessies overbodig.
    Tjees, het zou er in ieder geval veel liefdevoller uitzien.

    En dan het perspectief van de ICT’er: wat zouden zij graag willen? Werken in dienst verband van de klant, werken voor een detacheerder; werken als ZZP’er; werken voor een expertbureau. Ook daarin zijn trends te zien. Op dit ogenblik worden heel veel mensen zelfstandige ondanks het feit dat zij best wel weten dat de tarieven enorm onder druk staan. Helaas is dit voor mensen die grote financiële verplichtingen hebben (kinderen, huis etc.) niet altijd haalbaar. En wat is verstandig als je ontslagen wordt?

    Ik hoop dat je nog veel reacties krijgt die andere perspectieven belichten.

  3. Volgens mij is dezelfde beweging als altijd aan de gang. Bij de bezuinigingen besparen bedrijven vaak ook op de opleidingen, waarmee het volgende kennistekort aangelegd wordt. Dit tekort moet dan weer opgevangen worden met externen. Met de bijbehorende exorbitante tarieven.

    Het is dan ook verstandig om uit te gaan van cycli van ong 5 jaar met daarin 3 goede en 2 slechte jaren. Gemiddeld bekeken is de prijs van een externe reeel. De hoge tarieven in de goede tijden zijn noodzakelijk om de slechte tijden te kunnen opvangen.

  4. Vanuit de zelfstandigenhoek(ZZP) verwacht ik dat het kaf van het koren wordt gescheiden. Veel ZZP-ers zijn begonnen met eurotekens in de ogen en die tijden zijn nu vervlogen in mijn ogen. Het afgelopen jaar en de komende periode zullen uitwijzen welke ZZP-ers in staat zijn om echt meerwaarde te bieden om het tarief te rechtvaardigen terwijl anderen niet in staat zullen zijn om een nieuwe opdracht te verwerven.

    Anderszijds zie je een aantal externen nu eieren voor het geld kiezen en gaan deze in op een aanbod van de klant om in dienst te komen. Dit gevoel van veiligheid zal meer en meer ZZP-ers aan gaan spreken om zo te overwinteren in de slechte tijden. Zodra de economie weer aantrekt is het maar de vraag wie er dan opnieuw het lef heeft om het ZZP bestaan weer op te pakken

    Ik denk dan ook dat je een soort conjunctuur zal zien die meeveert op de trend van de economie waarbij detacheerders & zzp-ers ziet meeveren met wat de markt voorschrijft. Dit resulteert in wat Machiel ook schetst hierboven: De vijver van externen krimpt bij recessie en zal met vertraging weer groeien naar het eerdere niveau.

  5. Patrick says:

    Dit heb ik al eens eerder meegemaakt. Rond 2001 was het geloof ik, na de .com bubbel. Tarieven dik omlaag, ontslagen, veel gejammer, maar na een jaartje schoten de tarieven weer omhoog en stonden de verwingscampagnes weer als nooit tevoren overeind. Niet teveel zorgen maken dus. En als het toch mis gaat, kunnen we altijd de zorg in 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s